Το πρώτο ποστ. Ε και.

Επήαν τζαι τα Χριστούγεννα τζι η Πρωτοχρονιάαα.

Η αλλαγή του χρόνου ήβρε με σε ένα μίζερο κλίμα με πολλούς μεσήλικες. Αρέσκει μου που είπα σε προηγούμενο ποστ για τα φώτα που σβήνουν τζαι τον ενθουσιασμό των φιλιών τζαι των αγκαλιών που πέφτουν αμέσως μετά την αλλαγή του χρόνου αλλά εξέχασα ότι στην οικογένεια μου ποτέ εν συμβαίνει κάτι τέθκοιο γιατί εν ούλλοι απροσέγγιστοι. Τζαι γέροι. (είμαι ο πιο μιτσής που τα ξαδέρφια μου). Στα πρώτα 10 λεπτά του χρόνου εγώ ήμουν ήδη βαρεμένος τζι ήθελα να ρτει η ώρα να πάω έξω όπως κάθε χρόνο. Τέλοσπαντων έννε καλά να παραπονιούμαι.

Η νύχτα μετά ήταν πολλά ωραία. Είχα ήδη πιει λλίο κρασί στο τραπέζι (πέρκει κάμω κέφι τζαι να μεν τα θωρώ ούλλα μίζερα). Ωραία μουσική, χορός, γέλια κλπ. Στα δύο ποτά κι ένα shot είχα έβρει μια παρέα τζι επήα τζι εσυστήθηκα τους - νομίζω μόνο με ποτό το κάμνω τούτο (επειδή οι φίλοι μου κάπου χαμένοι ήταν τζι εβαρκούμουν να πάω να κάτσω μαζί τους, είχα όρεξη). Παίζει να με παρεξηγήσαν τα παιθκιά αλλά τελικά είχαμε κοινό γνωστό. Ήπιαμε, εχορέψαμε, εγνωριστήκαμε, επερπατήσαμε στο βροχή. Πόμπα. Ήρτα σπίτι η ώρα 7 το πρωί με ένα ωραίο χαμόγελο τζαι αναμνήσεις που μια που τις καλύτερες νύχτες πρωτοχρονιάς.

Εχτές στο τραπέζι πάλε λλίο μιζέρια. Βασικά ήμουν στην οικογένεια της μητριάς μου τζαι κακά τα ψέματα, είμαι πολλά πιο λλιομίλητος σε τζείνους παρά με τους συγγενείς του παπά μου. Είχα έβρει ιντερνετ τζι εποσκολήστηκα όπως τον νερντ. Τη νύχτα, πάλε έξω. Ευτυχώς ήταν chill η μουσική. Στη μια corona πάλε γνωριμίες (νομίζω εκατάλαβα πως εννα εξελιχτεί το 2012), τούτη τη φορά που καλλιτεχνικό χώρο (άτε πέρκει κάμουμε νετγουορκινκ να έβρουμε δουλειά). Σε μια φάση πετάσσεται ένας Γερμανός/Ρώσσος (εν εκατάλαβα τι ήταν) τζι έρκεται τζαι λαλεί της φίλης μου που ήταν μαζί μου "εσένα το όνομα σου εν τάδε!". Έτσι που το πουθενά. Τζι όντως ήβρε το. Τωρά αν εν μάντης (όι Σκαλιώτης, εννοώ κανονικός μάντης), ένιξερω (ζαττί μες τζείνο το barακι ετύχαν μου ούλλα τα παράξενα, ρίλλυ). Ήταν πίττα, όπως συνηθίζουν ούλλοι οι βορειοευρωπαίοι. Εκέρασε μας τζαι shots βότκας, το οποίο αρνήθηκα γιατί ήπια τα ίshαλλα μου την προηγουμένη. Μπύρες κερασμένες, τσιγάρα κερασμένα, επήε τζι νύχτα της πρώτης μέρας του χρόνου (σάννα τζαι χουμίζουμαι πολλά; αλλά αφού έτσι ήταν).

Εψές είχα δει όνειρο ότι εμετακόμισα σε ένα σπίτι στο οποίο έβρισκα ρούχα παλιών ένοικων,  σε άκυρες φάσεις εμφανίζουνταν άτομα που το πουθενά, άμα έβλεπα έξω που το παράθυρο είχε πάαααααρα πολλή σκόνη (τζι ήταν μέρα, για τζείνους που λαλούν ότι εν πάντα νύχτα) τζαι σε μια φάση που επήα να δω έξω που το παράθυρο επετάχτηκε ένα τέρας απροσδιόριστης μορφής τζι έκλεισα την κκελλέ του μες στο παράθυρο αλλά εν επέθανε. Mind blowing? Εξηγάτε μου!

Τέλοσπαντων, άτε ετέλειωσε τζαι τούτο, κανεί, να πηαίνουμε ούλλοι πίσω σπίθκια μας, στις δουλειές μας, στα κοπελλούθκια μας, στα shυλλούθκια μας. Έχει λλίες μέρες προσπαθώ να θκιαβάσω αλλά εν με παίρνει το κλίμα δαμέ, εσυνήθησα αλλιώς (τζι όι με τις γαουροφωνές τους τζαι τον αρφό μου να πρίεται ότι θέλει ησυχία επειδή τζοιμάται τζαι να μου κλείει τα φώτα σε άκυρες φάσεις επειδή έτσι γουστάρει). Τζι έχω 4 deadlines μες τούντο μήνα..

Άτε πάω να δω σινεμά!

Καλή βδομάδα!

ΥΓ. "Το λάδι τζι η αλήθκεια φκαίνουν που πάνω", ρητό του παπά μου σήμερα
ΥΓ1. Πότε άνοιξε subway στη Λεμεσό;;;;;;; Τζαι να φανταστείς επέρασα 200 φορές που τον ίδιο δρόμο τζι εχτές το εσίνιαρα! Εννα νιώθω ξένος αλλο λλίο, αφού αλλάζουν 23495872459 πράματα που τη μια στιγμή στην άλλη.
ΥΓ2. Random resolution: να κάμω ταξίθκια!
ΥΓ3. Α, έπεσε μου τζαι το φλουρί της βασιλόπιτας.