Που ποτε πως

Κάτι εν πάει καλά τελευταία. Είμαι αλλού.
Πρέπει να θκιαβάσω.
Κάθε μέρα δυσκολεύκουμαι να σηκωστώ που το κρεβάτι. Κάποτε εσηκώνουμουν που τις 7.30, έκαμνα γυμναστική τζι επήαινα πανεπιστήμιο τζι ήμουν παραγωγικός όπως τους Κινέζους.
Σήμερα έβαλα ξυπνητήρι 8, ξυπνώ, κάμνω snooze ως τις 8.30. Ξαναξυπνώ, βάλω το στις 9. Ξαναξυπνώ, βάλω το στις 9.30. Ξαναξυπνώ, βάλω το στις 10. Στο επόμενο εβαρέθηκα τζι απλά εγύρισα πλευρό ως τις 11 που επαίζαν οι συναγερμοί. Κάτι εκάμναν, ετεστάραν τους αν δουλεύκουν.

Τάμπου παθα, εκουράστηκα, εβαρέθηκα; Πέρκει με ανανεώσει λλίο το Αμστερνταμ  που εννα πάω. Όξα με τζείνες ούλλες τις κορτιζόνες που βαλλα τόσους μήνες πάνω μου άλλαξε ο οργανισμός μου; Μα είπα σου ότι έβαλα κιλά; 5! (ας πούμε έγινα 65, χαράς το βάρος δηλαδή).
Είπα σου ότι έκαμα τζαι στρατιωτικό κούρεμα; Τζι έκαμα rebook ξανά στις 4 βδομάδες, εννα το κάμνω για 3-4 μήνες πέρκει πνάσει η κκελλέ μου.  Καλά έννε στρατιωτικό. Αλλά εν super short.

Καλημέρα. (εν 12 η ώρα ας πούμε)
Τελικά Μικρέ Χείμαρρε είμαι original φοιτητής!