A night out of the Londonish kind.

Έχω παρατηρήσει ότι συμπεριφέρομαι διαφορετικά στους Άγγλους τζαι διαφορετικά σε Κυπραίους. Οι Άγγλοι έχουν τούτη την συνήθεια ναν πάντα ευγενικοί έστω τζι αν δεν το εννοούν τζαι για τούτο το λόγο είμαι τζι εγώ πάντα ευγενικός. Δηλαδή fake. Γιατί στην πραγματικότητα λαλώ κατζίες. Ή μπορεί απλά να μεν έμαθα καλά τους Άγγλους τζαι να είμαι επιφυλακτικός ακόμα μαζί τους. Το ίδιο τζαι με τη γλώσσα. Ή μπορεί ναν το ίδιο πράμα. Διώ ένα πιο ευγενικό εαυτό να εξωτερικευτεί μέσω των αγγλικών μου. Γενικά απασχολεί με πολλά η γλώσσα. Εν μες στο proposal of study για το master μου τζόλας (να δούμε αν θα φκω που μέσα του χρόνου-αν περάσω πούποτε).

Anyway, the thing is that tonight I dated that guy, after a drink and after we got a bit comfortable I started being my 'cypriot' personality, making harsh jokes and so he did! And I found that great! He had the type of humour I have and we got along. And then we went to another fancy place he knew (in Shoreditch, you know the cool-artsy-fancy-trendy-hipsterish kind of area that became lately) with those amazing pizzas and some wine. And some more chatting. I thought I couldn't have that in the UK as the English seem to want to get wasted all the time and not enjoy a drink and some conversation. And once again I heard that I'm mentally smarter than a normal 21 year old guy and I was called special. And it made me feel good. I needed that. So much. And he also told me I would look good with moustache. What is wrong with moustaches lately -.- and all these hipsterish stuff. 

Anyways, I think it's time to get back to work. Okay after the Amsterdam trip. W O R K .

Καλή βδομάδα!

ΥΓ. Άμα σε στήσουν σε ραντεβού για μισή ώρα, no worries. Πηαίνεις τζαι γοράζεις αποσμητικό τζαι διάφορα άλλα πράματα για να 'φρεσκαριστείς'. Νομίζω αν μετακομίσω τελικά Λονδίνο του χρόνου εννα υιοθετήσω τούτη την συνήθεια-να κουβαλώ έξτρα ρούχα τζαι αποσμητικό μαζί μου, ιτ ις βάιταλ. 

ΥΓ1. Έσπασα ρεκόρ. Αρρώστησα την Κυριακή, σήμερα εν Τρίτη τζαι που τη μια μέρα που ήμουν χάλια, σήμερα σχεδόν επέρασε μου. Το μυστικό είναι πορτοκάλια, πορτοκάλια, πορτοκάλια, μανταρίνια, μανταρίνια, τζι άλλα πορτοκάλια, φρουτοσαλάτες, βιταμίνες, χυμούς, paracetamol τζαι θέρμανση στο full. Βασικά εν kinda obvious τούτα ούλλα αλλά επούζιασα με τόσα φρούτα. Κάθε 1 ώρα επήαινα τουαλέτα.

ΥΓ2. Α, τζι αν αναρωτιέστε τι εν το Pancake Day που ήταν σήμερα στην Αγγλία, εν κάτι σαν την Τσικνοπέμπτη μας. Απλά εν Τρίτη τούτους. Τζαι κάμνουν pancakes. 

Steroids

The usual problem

Πάνε μέρες που είχα πράματα να γράψω απλά εν ήθελα. Γενικά μια ψυχολογική ανισορροπία/αστάθεια τελευταία αιωρείται στον αέρα. And yes it's about that dermatological problem. Που να μεν σώσει. Τον τελευταίο καιρό αγχώθηκα πάρα πολλά, σε σημείο πανικού, εν είχα όρεξη, my heart was beating fast. Αφού εν περνά. Τζαι τι στο καλό εν τούτο που συνέχεια πάει που το κακό στο χειρότερο τζαι πέφτουν τα μαλλιά μου. It's becoming a matter of self-confidence. Ως τζι η καθηγήτρια μου επρόσεξε το. Εννα μου πεις ασχολούμαι με τρίχες έννε; Μα είμαι 21 χρονών. Οφ κορς εννα ασχολούμαι με τις τρίχες μου. Αν μη τι άλλο να μεν ασχολούμαι για την εμφάνιση μου στα 21 μου. Τζαι σκέφτου να βλέπεις κάποιον στα 21 του με πολλά αραιά μαλλιά. Σίουρα εν σημάδι κάποιας αρρώστειας. Έτσι το βλέπω εγώ. 

Εν εδούλεψε πάλε το καινούριο φάρμακο του καινούριου γιατρού. Εξαναπήα τζι έδωκε μου άλλο, βασικά εξαναχρησιμοποιήσα το. It seems it works  it cools down the situation a little bit. Ευτυχώς εν καλός ο γιατρός. Στην τελευταία μου επίσκεψη εμιλούσε μου για μισή ώρα. Αποφάσισα εννα γίνω γιατρός. Ναι ναι. Τζαι να κάμω Phd για να κάμω research σε τζείνο που έχω. Επειδή είπε μου ο γιατρός οτιδήποτε εννεν δυνατό να μας σκοτώσει εν το ερευνούν τζαι πολλά. Απλά βρίσκουν κάτι που να το ελέγχουν. So yeah, what I have is not curable, but I can control it. Fuck my life? Χαρακτηριστικά είπε μου ότι κάθε φορά που θα πάει να χειροτερέψει ή θα περάσω μια περίοδο άγχους θα πηαίνω τζαι θα μου γράφει το φάρμακο που δουλεύκει πάνω μου. Great -.- 

Τέλοσπαντων, στην προσπάθεια μου να δω τι εννα κάμω με το άγχος μου (dad I blame you for the genes) επικοινώνησα με μια φίλη μου που εν ειδική στις εναλλακτικές θεραπείες. Ε αφού η ρίζα του κακού εν το άγχος, lets cure that first! Εσύστησε μου ένα φυτικό remedy, ποτζείνα που θωρείς κάτι ψυχασθενείς μες στα έργα να πιτούν μες στο στόμα τους όποτε τα παίρνουν στην κράνα. Είπε μου να μου ετοιμάσει τζαι υλικό για ενεργειακή τζαι ομοιοπαθητική θεραπεία (ξέρεις chakras κλπ). Ναι, I know, εν πιστεύκετε ούλλοι. Έχω τζαι μια εντύπωση ότι ειδικά η Πρας εννα μου πει "άτε γιε μου πιε καμιά αντιβίωση/δε κανένα γιατρό τζι άφησ'τα τούντα μασκαραλλίκκια". Βασικά όντως εν δουλεύκουν σε ούλλους τούτες οι θεραπείες, but let's try. Anyway, εν που μητσής που ασχολούμουν με έτσι πραματούθκια. Αρέσκαν μου πολλά τα crystals/healing stones κλπ. Εγόρασα τζαι τωρά. Πιστεύκω ότι κάποια σύνδεση εννα χουμε με τη γη τζαι ότι φκάλει η γη, γιατί είμαστε μέρος τούτου ούλλου του γαλαξία τζι εν ούλλα αλληλοσυνδεδεμένα. 

On another note

-Επήα τζι είδα τους M83 Λονδίνο εψές. Awesome, I tell you, awesome :)

Ήταν τζαι λλίο περιπετειώδης η νύχτα αλλά τελικά εκαταφέραμε τα τζι επήαμε.

Well, εγώ τζι ο συγκάτοικος εθέλαμε να πιάσουμε Open Return ticket (I mean rail ticket) γιατί ήταν να επιστρέψουμε την επόμενη μέρα (δηλαδή σήμερα). Στα ticket machines εν μπορείς να πιάσεις open return. Μόνο day return. Μπορείς να πιάσεις που το τραίνο ticket. Όμως. Εν είχαμε cash. Visa? Τα wireless thingies τους μες στο τραίνο εν δέχουνται foreign cards (όι εν είχαμε λεφτά στις αγγλικές μας visas). So.. Λέει μας ο άνθρωπος που περνά να ελέγξει τα tickets κατεβείτε στον τάδε σταθμό τζαι τζαμέ στα gates εννα βρετε ticket office. Εξανάτυχε μας ως δαμέ τζι εν υπήρχε πρόβλημα. Όμως. Φτάνουμε στο σταθμό. Λέμε το πρόβλημα στους αστυνομικούς τζαμέ. Απαντούν πως η κοπέλα του γραφείου εν διάλειμμα τζαι θα επιστρέψει σε μισή ώρα. Ήταν 7 η ώρα, η συναυλία άρχιζε η ώρα 7.30 τζι επίσης εθέλαμε τζαι καμιά ώρα να πάμε τζαμέ που ήταν η συναυλία. Τέλεια. Εγώ ως antistress practitioner που έγινα τελευταία λαλώ calm down, it's our fault, έπρεπε να προνοήσουμε να έχουμε τουλάχιστον cash πάνω μας, άρα δέχτου τις συνέπεις τζαι σκάσε Liar. Όταν επέρασε η μισή ώρα πάω τζαι λαλώ του αστυνομικού (εγώ που μέσα που τα gates τζαι τζείνος που πόξω) να μας αφήκει να φκούμε τζαι να ρτει μαζί μας να πάμε στο ticket machine να γοράσουμε ticket, πηλέ μου single ή day return, ας είναι, τουλάχιστον να πηαίνουμε στον προορισμό μας στην ώρα μας. Όι εν εδέχετουν. Ήρτε μου τζαι στο μυαλό η ιδέα ότι εμπορούσαμε να πιάσουμε που πιο πριν day return ticket τζαι όταν ήταν να επιστρέψουμε να πάμε να το κάμουμε upgrade σε open return. Εξέφρασα με λλίο δισταγμό τούτη την ιδέα στο συγκάτοικο. Τέλοσπαντων. Έρκεται η κοπέλα. Κανονίζουμε τα εισιτήρια μας. Φέφκουμε. Πάμε στη συναυλία. Μπαίνουμε μέσα. Ήταν περίπου 8.30 η ώρα τζι ακόμα εν είχε ξεκινήσει. Που τις 7.30 που έπρεπε να ξεκινήσει. Well, at least we were lucky!

-Είχα πάει σε open day ενός πανεπιστημίου που θέλω να πάω, στα τρία-τέσσερα πρώτα λεπτά που έκατσα στην αίθουσα αναμονής εγνώρισα ένα Ελβετό designer τζι έναν Γαλλοιταλό designer που μεινίσκει Μιλάνο. Εγνωριστήκαμε, εμιλήσαμε μπλα μπλα, όταν ετέλειωσε η παρουσίαση ανταλλάξαμε facebook (επαρατήρησα μια καινούρια διάσταση στην ανταλλαγή στοιχείων πλέον, ούλλοι ανταλλάζουν facebook αντί τηλέφωνα) τζι εγώ εθυμήθηκα πως ήταν καλή ευκαιρία να δώκω καμιά business card που είχα κάμει πριν καιρό. Εν λλίο χάλια για τα standards που έθεσα που τζείνο τον καιρό αλλά τζείνοι ενθουσιαστήκαν. Ενθουσιαστήκαν 2 designers που ήδη δουλεύκουν σαν designers με δουλειά κάποιου που εν αποφοίτησε ακόμα. Τζαι τζείνοι ούτε καν που είχαν business card να δώκουν. Oh yeah baby, a bonus for me.

-It's official, I'm more into older guys (25-33. Καλά οκκέι μπορεί τζαι 23-33). And older guys are into me. But when they find out about my age: "But you're so young!!!" -.- Dude. It's just a number. 

Τι άλλο, τι άλλο.. Αυτά. Πρέπει να θκιαβάσω.. Γιατί με τούτα τζαι με τζείνα έμεινα λλίο πίσω..

Καλό σας Σαββατοκυρίακο, καλά να περάσετε στα Καρναβάλια κλπ!

ΥΓ. Ο Ιθάκης εν μια διάνοια. Μετά που μια ηλεκτρονική συζήτηση για linguistics εκατάλαβα ότι εν πολλά μορφωμένο το παιδί :p 

Που ποτε πως

Κάτι εν πάει καλά τελευταία. Είμαι αλλού.
Πρέπει να θκιαβάσω.
Κάθε μέρα δυσκολεύκουμαι να σηκωστώ που το κρεβάτι. Κάποτε εσηκώνουμουν που τις 7.30, έκαμνα γυμναστική τζι επήαινα πανεπιστήμιο τζι ήμουν παραγωγικός όπως τους Κινέζους.
Σήμερα έβαλα ξυπνητήρι 8, ξυπνώ, κάμνω snooze ως τις 8.30. Ξαναξυπνώ, βάλω το στις 9. Ξαναξυπνώ, βάλω το στις 9.30. Ξαναξυπνώ, βάλω το στις 10. Στο επόμενο εβαρέθηκα τζι απλά εγύρισα πλευρό ως τις 11 που επαίζαν οι συναγερμοί. Κάτι εκάμναν, ετεστάραν τους αν δουλεύκουν.

Τάμπου παθα, εκουράστηκα, εβαρέθηκα; Πέρκει με ανανεώσει λλίο το Αμστερνταμ  που εννα πάω. Όξα με τζείνες ούλλες τις κορτιζόνες που βαλλα τόσους μήνες πάνω μου άλλαξε ο οργανισμός μου; Μα είπα σου ότι έβαλα κιλά; 5! (ας πούμε έγινα 65, χαράς το βάρος δηλαδή).
Είπα σου ότι έκαμα τζαι στρατιωτικό κούρεμα; Τζι έκαμα rebook ξανά στις 4 βδομάδες, εννα το κάμνω για 3-4 μήνες πέρκει πνάσει η κκελλέ μου.  Καλά έννε στρατιωτικό. Αλλά εν super short.

Καλημέρα. (εν 12 η ώρα ας πούμε)
Τελικά Μικρέ Χείμαρρε είμαι original φοιτητής!

Χιόνα στο καμπαναριό

Εξείασα να πιάσω την κάμερα. Έφκαλα λλίες που το κινητό την ώρα που έρκουμουν πανεπιστήμιο. Enjoy :)

 Καλή βδομάδα

(το πανεπιστήμιο μου εν κάπου μπιμένο μες σε ένα δάσος, εν γι αυτό που εν έχει ψυσιή)

ΥΓ. Εγράφτηκα σε κανούριο surgery τζι επήα σήμερα. Γουέι ματς μπέττερ εξυπηρέτηση. Λαλεί μου εν σου εγγυώμαι ότι εννα φύει ποτέ, εννα ρκεται τζαι να φέφκει με το άγχος σου. Έδωκε μου ένα antifungal shampoo τζαι λαλεί μου στον ένα μήνα να ξανάρτεις αν δεν περάσει, να δοκιμάσουμε άλλο product. 

ΥΓ1. Πάντως το mac δείχνει ότι έρκεται τζι άλλα χιόνι, round twwooooo. Άτε να δούμε αν θα χάσουμε μάθημα πάλε :P 

American Horror Story

Νομίζω εν το μόνο θρίλερ που μου άρεσε. Δείτε το, εφκήκε ούλλο το πρώτο season ως τωρά. Τζι εν πολλά πιο ωραίο που το trailer, βασικά εν δείχνει τίποτε δαμέ.

Άργησε λλίο, αλλά ήρτε

Αρέσκει μου πολλά τζείνη η παράξενη ησυχία που επικρατεί άμα χιονίσει τζαι μετά.

Τζαι ξαφνικά εν ούλλα πιο bright. Είδαμε άσπρη μέρα :P

Ahhh.. And tell me, don't you wanna pack your bags after this?

EF - Live The Language - Sydney from Gustav Johansson on Vimeo.



Υπάρχουν τζι άλλα, απλά εθκιάλεξα τα αγαπημένα μου. Πολλά ωραίο campaign (βασικά όσα campaigns επικαλούν το συναίσθημα πουλούν)

Περί πολιτισμού

Είδα το τούτο τζαι κάπως εκνευρίστηκα λλίο με την πρώτη παράγραφο.

http://www.foni-lemesos.com/topika/reportaz/3714-eseis-tin-proteyoysa-emeis-ton-politismo.html

Μπαγκραουντ ινφο: εν επέρασε η Λεμεσός στο δεύτερη φάση  για πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης.

Οκκέι.

Τούτο το πράμα όμως με τον πολιτισμό που η Λεμεσός brags about all the time εν πολλά old-fashioned. Το καρναβάλι εν δείχνει τζαι πολλή κουλτούρα ή πολιτισμό κατά τη γνώμη μου. Εν ένα παναηρούι που περνούμε καλά, μια ευκαιρία να σατιρίσουν τζείνοι που λαμβάνουν μέρος ούλλα τα γεγονότα της περασμένης χρονιάς. Να χορέψουν κλπ κλπ. Που συμβάλει στον πολιτισμό; Τζαι γιατί να αρκέψει το κείμενο στο λινκ πιο πάνω, με έτσι διχαστικό κομεντ; Εν φυσικό ότι εννα κατεβούν ούλλοι οι Λευκωσιάτες τζαι Σκαλιώτες τζαι Παφίτες στο καρναβάλι. Ποιος ο λόγος να διχαστούν ξανά οι πόλεις επειδή εν επέρασε η Λεμεσός για πολιτιστική πρωτεύουσα. Ε και. Εννα περάσει η Λευκωσία. Πάλε Κύπρος εννα 'ναι! Τζαι χαράς στο διαχωρισμό δηλαδή. Οι μισοί Σκαλιώτες τζαι Λεμεσιανοί πηγαινοέρχονται Λευκωσία για δουλειά, οι μισοί Παφίτες πηγαινοέρχονται Λεμεσό για δουλειά, ούλλοι μετακομίζουν σε άλλες πόλεις για καλύτερες ευκαιρίες. Τούτο με την 'καλύτερη πόλη' εν πολλά old-fashioned. Get over it.

Αντί να μαλώνουμε ποια εν η  πολιτιστικά καλύτερη πόλη καλύτερα να ξοδέψουμε το χρόνο μας να κάμουμε actually πολιτιστικά καλές τις πόλεις μας. Ακόμα τσακωνόμαστε ποια εν η καλύτερη πόλη;! So immature! Δαμέ εν χωρισμένη η Κύπρος στα 2 τζαι μαχούμαστε να ξαναδιαχωστούμε σε πόλεις;! Ένα κουτσί είμαστε (οκκέι άτε κάνει επαράχεσα το)

ΥΓ. Εννα 'θελα να πάω στο Καρναβάλι τωρά που το λαλείς, επεθύμησα.
ΥΓ1. Έπιασα first τζαι στα δύο projects. Νευριάζω που με ρωτούν συνέχεια οι 'αδικημένοι' του course τι βαθμό έπιασα κλπ. Προχτές εμπήκα offline στο facebook μόλις με ρώτησε μια συμμαθήτρια μου. Είμαι πολλά καλός που εν θέλω να κάμνω να νιώθουν άσχημα οι υπόλοιποι;! Όξα να κάμω φανερό ότι I'm good and I'm happy about it? Όντως υπάρχει μια διάκριση ανάμεσα σε ποιους συμπαθούν παραπάνω οι καθηγητές and I feel guilty to say that I'm one of them, but you know what, I feel I deserve this attention, I've put so much effort. Τζι έννε μόνο στην Κύπρο το μέσο τζι οι γνωριμίες, εν παντού. I realised that when the new tutor (who happens to be the wife of the Dean of Visual Communications of the college I'm applying for my masters) she came to me and said με λλία λόγια "εννα του πω να σε πιάσει νάκκο που πιο κοντά".
ΥΓ2. Αρκέψαμε ένα καινούριο module που λέγεται Career planning. Scary. There's a massive business on how to 'brand' and 'sell' yourself to the industry.